อัพตามคำเรียกร้อง...(ของใคร)...แป่วววว!

ช่วงนี้รู้สึกเหมือนตัวเองอาศัยอยู่ London...
เพราะอะไรอ่ะเหรอ...ก็เพราะฝนมันตกซะเอือมเลยทีเดียว
เพิ่งรู้ว่าไทยอยู่ในเขตภูมิประเทศเดียวกันกะสหราชอาณาจักร
(อยากรู้ว่าเป็นไง ไปเขาห้องสมุดน้า~...ถ้าgetก็อ่านต่อ)

ขออัพเรื่องซึ้งๆ และเพิ่มความกตัญญูก่อนแล้วกันน้า...

"Mother's Day" 2007.08.12
เพิ่งผ่านไปสดๆร้อนๆเมื่อวานเลยเนอะ...
ทุกคนคงได้แสดงความรักต่อแม่..ซึ้งบ้างไม่ซึ้งบ้างตามกำลัง
ที่จริงก็อย่างที่รู้ๆกันเนอะ...การแสดงความรักต่อพ่อแม่ไม่ใช่ทำแค่วันนี้วันเดียว
แต่ต้องทำทุกวัน...อาจจะถือเอาวันนี้เป็นวันพิเศษที่จะแสดงออกความรักได้อย่างไม่ขัดเขินนัก
เราเชื่อว่าทุกคนรักแม่...เพียงแต่จะแสดงออกแบบไหน ยังไงเนอะ...

เราไม่ใช่คนที่จะแสดงออกถึงความรักที่มีได้แบบซึ้งๆ
แต่สำหรับเรา...แม่กะพ่อสำคัญกับเราจริงๆ...
เพราะถ้าเราซึ้งเมื่อไหร่...บ่อน้ำตาเราแตกทันที...อย่าให้เราร้องเลย(หยุดยากหวะ)
แต่ในทุกๆปีเราก็จะมีพวงมาลัยไปกราบแม่กะพ่อ แถมพิเศษคือการร้องไห้ที่บ้าคลั่ง
ปีนี้ก็เช่นกัน...เรามีพวกมาลัยให้แม่กะพ่อ...นี้แหละการแสดงความรักในวันพิเศษๆของเรา

ช่วงที่ผ่านมาเรากะแม่มีปัญหากัน...ไม่ใช่การทะเลาะ แต่เป็นการบึ้งตึง
นี่มันเป็นเรื่องใหญ่มากสำหรับเรา...นี้เป็นการบึ้งตึงใส่กันครั้งแรกในรอบหลายปีที่ผ่านมา
เราเสียใจและทุกข์ใจมาก...ร้องไห้ ร้องไห้ แล้วก็ร้องไห้ ช่วงนั้นตาบวมคืองานอดิเรก
เราไม่ชอบเลยที่เป็นแบบนั้น...ทะเลาะให้รู้สาเหตุ หรือด่าว่าเรามาเลยดีกว่า
แบบนี้มันทุกข์จริงๆนะ...ถึงตอนนี้เราไม่รู้สาเหตุเลยจริงๆ(และคงไม่ได้รู้ตลอดไป)

ตอนนี้เรากะแม่ก็ผ่านช่วงเวลานั้นมาแล้ว...ตอนนี้ดีกันแล้วนั้นเองแฮะๆ (มีความสุข)
หลังจากที่เราระเบิดความอัดอั๋นออกมาอย่างไม่อายใครนอกสถานที่...
อย่าให้เราเล่าเลยรู้กันในหมู่เพื่อนสนิทพอน้า...อายหงะนึกย้อนไป

วันแม่ปีนี้...ขอให้แม่เป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลก
ให้ทุกวันของแม่...แม่มีแต่รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
ให้ความทุกข์ความอ่อนล้าที่แม่มีนั้...จงจางหายไปตลอดกาล
ขอให้แม่รู้ไว้ว่า "ลูกของแม่"คนนี้...รักแม่สุดหัวใจ
บางครั้งลูกอาจจะทำอะไรผิดไป..ทำให้แม่ไม่พอใจหรือเสียใจ
แต่อยากให้แม่รู้ไว้...ลูกคนนี้ก็ทุกข์ใจเสียใจเช่นกัน...มิ่งรักแม่น้า~

อารมณ์ไหนเนี้ย...แอบทำซึ้ง
มันอาจจาไม่ซึ้งแต่ตอนเขียนการ์ดให้แม่ร้องไห้ไปเขียนไปเลยนะ

รักพ่อกะแม่มากๆนะทุกคน...นี้แหละคนที่รักห่วงใยเราอย่างแท้จริง

อ่า...เรื่องซึ้งๆกินใจๆรับเทศกาลผ่านไป
ขอต่อด้วยเรื่องสุขีๆ ที่ทำให้หัวใจดวงน้อยๆ(แต่สามารถแบ่งเป็นคอนโดแถวสุขุมวิทได้)
ของKim Minggo เต้นระริกๆ เลยแล้วกัน แฮะๆ

วันเสาร์ที่ 11 ที่ผ่านมา...ไปเอาอัลบัม Time ของอาราชิ
พร้อมจ่ายตังค์เพิ่มไปอีก 790บาท...โฮกกกกกกก
แถมยัมีค่าคอนอาราชิอีก 300บาท...โฮกกกกชั้นที่สอง
แล้วมันสุขีตรงไหน...เอาใหม่ๆๆๆ

เราได้ไปเอาของที่ฝาก ย.หยินซื้อจากเกาหลี...
โฮกกกกมานน่ารักมาก...ขอบคุณนะจร้า...มานหนักริงๆด้วย
(เอสๆ เอสเจ ชาวเกาะที่รัก...มาสู่อ้อมกอดดดดด)

ไม่ใช่เรื่องนี้เฟร้ย....เอาใหม่ๆๆๆ
อ๋อ...ได้มีโอกาสไปกินบุฟเฟ่เค้กตามคำเชิญชวนของท่านเพื่อนฮิปปอกะเอิร์ทเลเฟ่น
ที่โนโวเทล สุขุมวิท33...อร่อยจนอยากจะไปเป็นครั้งสุดท้าย...อ้วกจะแตกเลี่ยนจาตาย

เข้าเรื่องได้ยังมิ่ง...มันไม่ใช่เรื่องนี้ซะหน่อย...นอกเรื่องตลอดเวลา~

โอเคๆ เข้าเรื่อง...อันนี้เรื่องสุขีจริงๆ
ก็คือพอดี(แดน:ไม่สบายเลยไม่มา)-บีม มีโรทโชว์ของ one-2-callที่สยามพอดี
เลยไปแอบส่องๆดู...โฮกกกกกกกก...ไม่ไหวแล้ว
พี่บีมทำให้คิมสั่นไหวอย่างแรง...คลั่งเลยดีก่า...หัวใจมันหวั่นไหวอ่ะ
เพราะอารายนะเหรอ...แฮะๆก็ได้ถ่ายรูปคู่กะพี่บีมไง
(แต่เกือบแลกมากับตีนของแฟนคลับนับร้อยตีนเลยทีเดียว)
เรื่องมันก็มีอยู่ว่า...พอหลังจากพี่บีมแสดงมินิคอนเสร็จ
เราก็ใช้อิทธิพลมืดเข้าไปถ่ายรูปกะพี่บีมหลังเวที...
ซึ่งเป็นการถ่ายรูปที่มีสายตาแฟนคลับนับร้อยกำลังจะกินหัวตู(น่ากลัวจริงๆ)

รูปคู่ๆ...พี่บีมขาวเกิ๊น-_-" หรือช้านดำเกิ๊นฟระนั้น

ก็ตอนถ่ายมันก็รีบๆเพราะพี่บีมต้องรีบไปใช่ป่ะล่ะ
สตาร์ฟของพี่บีมก็ผลักๆดันๆให้มาถ่าย อิทธิพลมืดของเราก็ผลักๆดันๆเช่นกัน
(ขอบคุณนะคร้าพี่บีม...อารายจาเขินขนาดนั้นเนี้ย...ชอบบบ)
จนทำให้...ตูกะพี่บีมใกล้กันเกินไปแล้ว...ใกล้จนตูอดใจไม่ไหว...ขอคลั่งเลยดีก่า
(ไม่ขอบรรยาย...เดี๋ยวโดนแบน555+...พี่บีมตัวห๊อมหอม555+)

ในone-2-call shop....น่ารักหงะ นั่งเขิลๆอายอยู่ไร้เงาพี่แดน

ภาพมินิคอนๆ (ไม่ได้ไปฝั่งสยามเซ็นขี้เกียจอ่ะเลย รอที่พอยซ์อย่างเดียว)

พี่บีมน่ารักหงะ...ขี้อายไปไหน(แอ๊บอายป่าวฟระ555+)
แถมยังเอาหมวกทงเฮมาใส่อีกต่างหาก...เหมือนทงเฮเลยดีก่า...goddd!~
เหมือนมากๆ จงใจหรือบังเอิญฟระ...แต่ทงเฮน่ารักกว่าอุอุ(ก็ลำเอียงกันไป)

หลังจากเสร็จสิ้นภาระกิจได้ถ่ายรู้คู่สนองตัณหา(เว่อไป)ของตัวเองเรียบร้อย...
ก็มาเริ่มต้นการเมาส์ซี่ก็ท่านป้าปัดกะพี่หนุ่ม(ที่เพิ่งรู้จักเห็นหน้ากันครั้งแรกแต่เมาส์ซะเหมือนสนิทกันมา20ปี)
ก็เมาส์ชิวๆ โปกฮากันไป...เมาส์สนั่นพอยซ์เลยทีเดียว...มันส์จริงๆ

เอ่อ...รูปเกินบรรยาย อาถรรธ์พี่หนุ่มกว่าจะถ่ายได้...เหนื่อย!

ไงก็ขอบคุณป้าปัดน้า...ที่ทำให้เค้าได้ถ่ายรูปคู่กะพี่บีม...
ขอบคุณจริงจ้า....คิดถึงป้า...ไว้ไปกินข้าวเมาส์ซี่กันน้า

ก็เท่านี้แหละไม่มีอารายมากหรอก...
แค่ได้ถ่ายรูปคู่แค่นั้นเอง...ความสุขเล็กๆ ทำให้ตูคลั่งพี่บีม ณ ตอนนี้เลยทีเดียว

Kibum's newhair stlye
บอมมี่ตัดผมใหม่แล้วววว...สั้นจุ๊ดเลยทีเดียว
เห็นแฟนคลับหลายคนไม่ชอบทรงนี้ แต่สำหรับเรา
เราชอบอ่ะ...ดูน่ารัก ใสๆ(ไม่ใช่ตี๋ใหญ่)และดูเด็กมั๊กๆ
แต่บอมตัดทรงไหร่ก็น่ารักโฮะๆ(ก็คนมานรักหนิ~)

ดูสิออกจะน่ารัก .....นี้อายุเท่าไหร่ 16รึป่าวววว 555+
(ตัดผมประชดเมีย อ่ะป่าวว..บอมเอ้ย)

หมดเรื่องอัพ...ไว้เจอกัลใหม่ "อัพวันเกิดบอมมี่"

PS talk :
-แอมที่หลังเพื่อนนัดกรุณาไป(พลีสสสสสสสส)...ช่วยไปเทศน์เพื่อนๆก็ยังดีน้า
-เมื่อไหร่ผมเรายาวเหรอ...อืม ก็เมื่อนั้นแหละนะเพื่อนๆ ตอนนี้ก็กำลังจะไว้ยาวอยู่น้า
"ช้านจะทำตัวสาวแตกให้โลกตะลึง" โฮะๆๆๆ
-ผมสีฟ้านี้ขอผ่านดีก่านะเพื่อนน้า~ เดี๋ยวแม่ไล่ออกจากบ้านหงะ (หรือทำดีสีเอสเจ555)
-ปอ..ตูอัพเรื่องพี่บีมแล้วน้า แฮะๆ โทษทีเมื่อวานตูเหนื่อยเลยหลับเป็นตาย