HAPPY ANNIVERSARY 9th Debut "ARASHI"
Happy Birthday Nishikido Ryo
2008.11.03
ไม่ได้อัพนานเลยทีเดียว...
อัพครั้งล่าสุด...วันเกิดคิมคิ อ๊ายยย...แค่เดือนกว่าๆเอง -_-"
มาคราวนี้อัพยาว เป็นมหากาฟเลยทีเดียว ไม่อยากทำเป็นไตรภาคขอร่ายยาวแล้วกันนะ
มาเริ่มอัพยุติการดองเค็มบล็อกเลนดีกว่า เน๊อะ!
ฟิ้ววววววววววววววว!!!!
พอสอบเสร็จ...วันที่6ตุลา...ตอนค่ำๆก็กลับบ้าน โย้วววว ไม่ได้กลับบ้านซะนาน!
จากนั้นก็ยุ่งวุ่นวายกับการเตรียมตัวไปไต้หวัน...รู้สึกจะเตรียมตัวดีเลย์กับคนอื่นเค้าแฮะเรา
อ๋อ...ต้องเร่งทำพัดด้วย...แต่ก็เสร็จอย่างรวดเร็ว thxนะจ๊ะปอขอบคุณมากๆ เอิร์ธด้วย
รู้สึกตัวอีกที....อ้าวววว...ของยังจัดไม่เสร็จ...แต่ต้องไปสนามบินแล้ว...อ๊ากกกกก
อันนี้เราไม่ได้ถือว่าเป็นรีพอร์ทคอนนะ เป้นแค่เรื่องเล่าเล็กๆน้อยๆเน้นเรื่องขำๆฮาๆบ้าๆคลั่งๆ
เนื่องจากเราความจำสั้นมากกกกกกกกกกก และอัพเรื่องนี้ดีเลย์แบบสุดๆ
ดังนั้นก็เกิดอาการ...กรูลืม...จำไม่ได้...งงหวะ อารายยั่งเงี้ย
ด้วยเหตุนี้รีพอร์ท Arashi Around Asia concert 2008 in Taipei แบบละเอียดๆ
ไปอ่านที่บล็อค satoshi_por แล้วกันนะ..คล้ายๆกันแหละเพราะนั่งด้วยกันทั้งสองรอบ
แต่ของเราจะเป็นเมนโชโนะ ส่วนปอเป็นโอจัง...
10 Oct 2008
ออกเดินทางสู่ไทเป ไต้หวัน
เครื่องออก 6 โมงเช้า...อ๊ายยยเช้าไปไหนๆๆๆ
ขอข้ามๆๆๆ...มีเหตุการเลวร้ายเกิดขึ้น ไม่อยากรื้อฟื้น
10:45 ถึงแล้ว...ไทเป...Eva airตรงเวลาดีแฮะ
แล้วก็เข้าสู่ปฏิบัติการรอ รอ รอ...รออาราชิอยู่ในเกทนั้นแหละ
คนรอเป็นล้าน...เยอะไปไหน
ประมาณ 11:xx เฉียดๆ 12 อ่ะป่าวหว่า...อาราชิก็ปรากฎกาย
อ๊ายยยยยยยยยยยยยยย...สองปีสินะที่เราไม่ได้เจอกัน...ได้เจอพวกนานอีกแล้ว
ระหว่างรอ...หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะเรียว มันรัวยิกๆ ตึกตักๆๆๆ
ก๊อดดดมานจะออกมานอกอกแล้ว ตื่นเต้นๆๆๆๆๆ
และแล้วก็สมกับการรอคอยพระเจ้า...วิ้งๆ แสงออร่าสะท้อนเข้าตา
ทอประกายมาเลยโชคุงงงงงงงงงงงงงง
อ๊ากกกกกกกกก...หล่อมากกกกกกกกกกกก
พ่อคูณ พ่อทูลหัว...แบบดึงสายตาไปเลย
ดังนั้นแรกเห็นอีช้านเมนโชเต็มๆ ไม่ไปหาครายเลย
จากนั้นก็ชุลมุลชุลเก...ตามเค้ามาๆๆๆๆ555+
และก็เจอชอตโชโนะ อ๊ายยยยยยยย โชโนะๆๆๆ
น่ารักๆๆๆๆ เดินคู่กันมาก คุยกันกระหนุ้งกระหนิงๆ เดินวิ้งๆสองคนเป็นผู้นำ
ตามมาด้วยกองกลางคือจุนและโอจัง...และมาซากิ อิอิ
ขอพักกรีสสสสสสสสสสสก่อน........!!!!!!!
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ใกล้ไม่ไหวแล้วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
หล่อโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
แต่ขอสารภาพ...ครึ่งแรกเห็นแต่โชคุงกะนิโนะ
สักพักไอบะเริ่มเข้ามาในจอเรตินา...
ช่วงหลังๆ...โอจังกะจุนเริ่มโผล่มาแล้ว เรตินาแทบแตกเจอแสงออร่า5หนุ่มรวมกัน
((ไอ แอม จาไมก้าเกิร์ล...ยูโน้ววว โชคุง นิโนะจัง อ๊ากกกกกกกก))
ก็ไหลๆกันมาเรื่อยๆ วุ่นวายพอสมควร...แต่เราชินแฮะ...สงสัยตามพวกเกาหลีจนช่ำชอง
มีช่วงระทึกคือสตาร์ฟอาราชิชนป้ายล้ม...อ๊ากกก ป้ายใหญ่นะนั่น ไม่นะๆๆๆๆ 555+
แต่คือ...มีอุปสรรคก็กระเป๋ารากเนี้ยสิ...แต่ขอบคุณปอมากมายที่ช่วยนะจ๊ะ
ก็พอตามสายน้ำมาถึงตรงตรวจคนเข้าเมืองก็เลยตัดสินใจไม่ตามแล้วไปรอข้างนอกดีก่า...
พอเสร็จก็มารอใกล้ๆกลับประตูทางออก...รอสักพัก อ๊ะ M.A.DกะJRboy ก๊อดดดด
น้องน่ารักๆๆๆๆๆ...แต่ไม่ได้สนใจอะไรมากหงะ ตอนนั้นใจอยู่กะอาราชิเพียงเท่านั้นเลยทีเดียว
ก็รอ และทำหน้ามึนสักพักอาราชิก็ออกมา อ๊ากกกกกกกกกกกก
เต็มๆอีกแล้วคร้าบพี่น้อง เต็มๆ...
แล้วก็เดินตามออกมา...เจอกับแฟนๆไต้หวันที่มารอกันหนาตาเลยทีเดียว
เฮ้ยยยยย...ดีใจจังที่ได้ใกล้ ได้เดินเคียงข้างกับพวกนายมา...ดีใจจริงๆ
ไม่คิดเลยว่าจะได้ใกล้กันขนาดนี้...
แฟนคลับที่สนามบิน
พอเมาส์และกรี้กกร้าดกันสักพักใหญ่ๆ ก็เริ่มตั้งสติ
และออกเดินทางเข้าไทเปเพื่อไปcheck-inที่โรงแรม
แล้วก็พักผ่อนกันสักพัก แล้วก็ออกเดินทางลงเขาไปเจอเจที่สถานีรถไฟ
เพื่อจะไปดูฮอลล์ที่อาราชิแสดงคอนเสิร์ตในวันรุ่งขึ้น
ภาพฮอลล์และสายรุ้งสวยเน๊อะ
จากนั้นก็ไปเดินเที่ยวชมเมือง...เดิน เดิน เดิน เดินไปเรื่อยๆ เจมันพาไป
แล้วก็สมาคมนิยมมาจอริก้าก็เข้าไปถล่มร้านที่แถวๆsogo ไทเป101
อ่า...ฝนตก ฝนตกจริงจัง...และเห็นว่าจะตกทุกวันที่กรูอยู่ 555+
ชักคลั่ง...
อ๋อวันนี้เป็นวันชาติของไต้หวัน แต่ไม่เห็นมีอะไรเลยแฮะ
มีวัยรุ่นออกมาแสดงกันเป็นกระจุกๆ..เพิ่มสีสันๆๆ
จากนั้นค่ำๆก็ไปเดินซือหลินกัน...พระเจ้า...เงินกรูหมดแน่ๆๆๆๆ
มานน่าฟาดให้เรียบจริงๆ...แต่วันนี้เหนื่อยมากจริงๆ เลยไม่ค่อยได้ไรนอกจากของกิน แฮะๆ
ก็แยกกันเดินเที่ยวอ่ะ...นัดรวมพล 4ทุ่ม...
แล้วพี่แอนโอกะเซ็มไปก็ชักนำไปกิน อืมมม...สุกี้แล้วกัน เป็นบุฟเฟ่ ที่อร่อยไปไหน ไปไหนหมด ไม่ใช่ๆ
ก็พอกินได้ แต่ถ้าเป็นไปได้ไม่ต้องไปกินนะ กำ!
แล้วก็กลับโรงแรม...เมาส์ๆๆๆๆ และนั่งทำพัด 555+
แล้วก็นอนหลับ...ตื่นเต้นๆๆๆ อยากให้ถึงพรุ่งนี้เร็วๆ
11 Oct 2008
ตื่นมาวันนี้...
เอ...ทำไรบ้าง...จำไม่ได้แล้วหงะ
อ๋อวันนี้รู้สึกจะนัดเจไว้กันแฮะวันนี้จะไปวัดหลงซานแล้วก็ไปฮอลล์
โดยมีเจ...เป็นไกด์นำทางและเป็นล่ามจำเป็น...ต้องขอบคุณเค้าคนนี้ในหลายๆอย่างเลยทีเดียว
พอเสร็จก็ไปไปไหนวะเนี้ย ลืมมมมมม
อ๋อๆๆๆ ก่อนไปฮอลล์ (Taipei Arena) รู้สึกจะไปกินข้าวที่ร้านสเต๊กที่เซียเหมินติง
เป็นร้านที่คนที่นี้นิยมกินกัน...รสชาติก็พอกินได้อ่ะ แต่เด็กเสริฟน่ากินมากกกกกกกก
น่ากินจริงๆ...มองจนอิ่ม...แทะเล็มได้น้องๆเค้าคงเหลือแต่กระดูก กร๊ากกกกกกก
แบบก็เล่นๆ คลั่งๆกันไป จนเด็กตื่น...แค้นไม่หายชะนีมาเก็บจานของช้านนนนนนน
ที่ร้านสเต๊ก
จากนั้นก็เดินเที่ยวเล่นที่เซียเหมินติง...บลา บลา
แล้วก็ไปฮอลล์...น่าจะแบบนี้ล่ะ แฮะๆแอบลืมๆงงๆ
สยามบ้าเราชัดๆ ใครเลียนแบบใครฟระ
สยามจริงๆด้วย
ขอบอกว่าเด็กผู้ชายที่นี้น่ารักไม่หยอก แบบลูกครึ่งๆจีนญี่ปุ่นอารัยยั่งเงี้ย
น่ารักดีๆ...เดินๆไปเจริญหูเจริญตาเป็นบ้าเลย
พอบ่ายสองได้มั้งก็ไปที่ฮอลล์เพื่อต่อแถวซื้อของหน้าคอน แถวยาวมากกกกกก
พระเจ้า...ยาวไปไหน ท้อจริงๆแต่ไม่ถอย
เรามีหน่วยหนึ่งหน่วยต่อแถวอยู่ พี่ชอปปปปปปปปปปปปปปปปปปปปปปป
ฝากพี่ชอปซื้อโดยทันใด...ดีนะมีถุงใหญ่ไปใส่ ทำให้ไดับความสนใจจากนักข่าวไต้หวันเลยทีเดียว
แล้วก้มานั่งทำพัดกันต่อ...
ถึงเวลาเข้าฮอลล์ แล้วไมกรูไม่เข้า555+
ก็นั่งเมาส์กันไป...จนเกือบๆที่คอนจะเริ่มก็เข้าฮอลล์กัน...
อ่าาาาา...ตื่นเต้นๆๆๆๆ....
วันแรกเราก็ปอนั่งดูด้วยกัน อารีน่าแถว39ที่นั่ง44(ของปอ43ใช่ไหม?)
แล้วระแวกนั้นก็มีกิ๊กกะตั๊กอยู่ข้างหน้าแถว37ที่นั่ง43กะ44และเอิร์ะค่อนไปกลางๆ
อย่างที่บอกรีพอร์ทแบบละเอียดไปบล็อคฮิปปอคร้า...
ก็ละแวกนั้นก็มีคนญี่ปุ่น ฮ่องกง
ก็ได้ผูกมิตรกับพวกเค้าไป...อ่า...แฟนคลับที่น่ารักของอาราชิ
เริ่มคอนมาเลยมาซากิๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
อ๋อเราจะพูดถึงแต่ชอตระแวกเรานะ...อันอื่นจำไม่ได้หงะ มีไรสงสัยถามปอ
มาซากิมาส่ายๆข้างหน้าแบบเต็มๆ ตอนเพลง hadachi no mirai
เหงื่อมาซากิๆๆๆๆ อ๊ากกกกมุมเงยมานดีอย่างงี้นี่เอง
อันนี้ตั๊กได้เต็มๆ อยากจะบอกว่าอารีนาตรงนั้นตายไปเลย
เกิดจราจลย่อมๆ สี่งหญิงไทยใจงามคลั่งไปแล้ว
ไอบะจังเขิล kizushite ได้น่ารักมากมาย เพ้อๆ
ใบหน้าเขิลอาย บั้นท้ายส่ายๆมันลอยมาๆๆๆ อ๊ากกกกกกกกกเขิลๆๆๆๆ มาซากิน่ารีกไม่ไหวแล้ว
ชอตนั้นโชคุง นิโนะ เราขอโทษๆๆๆๆๆๆๆ
ช่วงMCจำได้แม่นคือนิโนะพูด"ไท" (tai) และ "stand up plzzzzzz" ของมาซากิ
พลีสสสสสสส...ได้ใจมาก...น่ารักๆๆๆๆๆ
แล้วคอนก็ดำเนินต่อไป...ถึงเพลงtruth ก๊อดดดดดดดดดด กางเกงโชคุง
เรียกเลือดกรูมาก.......รัดไปไหนๆๆๆๆ ชอบบบบบบบบบบบบบบ
จากนั้น...
หลัง A day นิโนะก็เดินย่วยมา...
แล้วก็จากการที่เรียกสุดเสียง นิโนะหันมาและแจก กรีสสสสสสสสจากมุมอย่างงี้เอากรูตาย
เราอยู่ข้างล่าง...นิโนะอยู่บนเวที แล้วเป็นมุมก้มและมุมเงย ประสานตากัน คิดดูคร้าคิดดู
อันนี้ไม่ได้เข้าข้างตัวเองอย่างแน่นอนได้มาขนาดนี้
แล้วเราก็ได้จากนิโนะแบบเต็มๆ นิโนะน่ารักมาก ให้กันขนาดนี้ งือๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ดีใจมากๆๆๆ
พร้อมกับการที่กิ๊กเข้ามาแสดงความยินดี เมิงได้ๆๆๆๆ เออๆๆ กรูสติหลุดไปแล้วกิ๊ก
สายตาของนิโนะมันอ่อนโยนมาก แล้วพีชมาแบบตรงๆขนาดนี้ แทบทรุด ได้เสร็จก็หลุดร่องลอย
นิโนะมิยะ อาริกาโต้วววววววววววววววววววววว!!!!!!!!!!!
แล้วพัดข้าพเจ้าก็เริ่มพัง พังๆ และพยายามประคับประคองใช้ต่แไป
จากนั้นก็เป็นการคั่นด้วยเพลงkansha โดยยน้องๆแบ็ค น้องอกขาวขอเรา อ๊ากกกกกน่ารักๆๆๆๆ
อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยย...น้องมันจำเนื้อร้องไม่ได้ ดำน้ำ ฟันธง!
อ๋อชอตโอจังเพลง Asu ni mukatte horeo เดินๆมาเซอร์วิชให้ที่อารีน่าตรงปอพอดิบพอดี
อ๊ายยยยยยยยยยยยย...สองคนดิ้นพล่านนนนนนน จำได้ว่าฮิปปอร้องไห้ใหญ่เลย แล้วก็สติหลุดไปแล้ววววว
คนญี่ปุ่นเค้ามา แสดงความยินดี จับไม้จับมือกะฮิปปอด้วย อ่า....ดีจังน้า
เราก็เกือบเผลอใจให้โอจังแล้ว เซอร์วิชขนาดนี้ ให้กันขนาดนี้เอากรูตายๆๆๆๆ
แต่ตรงที่เรากะปอนั่งมีอุปสรรคใหญ่หลวงง มีร้องน้ำลึกเล่นเอาเท่าเปล่าๆของเราพลิกไปหลายรอบ
เนื่องจากสลับที่ยืนกันบ่อยมากมาย ตามเมนที่เดิน ย่างกรายมาหา อ๊ากกกกกกกกกกกกก
อยากจะบอกว่าโชคุงเดินมาบ่อยมาก และมองแต่ไม่ให้...นี้ถ้าไม่หล่อไม่รักกรูเกลียดไปแล้ว555+
โชคุงใจร้ายๆๆๆๆๆๆๆ เกือบจะถอดใจ...อยู่ๆโชคุงก็เดินมาและมอบบ๊ะบายและรอยยิ้มให้
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ปอมันให้กรูแล้วๆๆๆๆๆ ดีใจจริงจังๆ โชคุง ขอบคุณนะ
และแล้วก็ได้จากโชคุง.....อ่า.......สบตากัยอย่างงี้ มุมก้มมุมเงยงี้ กรูตายไปแล้ว สติหลุดอีกรูป
เพราะโชคุงเลยเรียกหลายครั้งมาก แต่ทำเป็นไม่สนใจ เป็นเหตุให้เกิดเหตุไม่คาดฝัน
อิอิ....ผู้จัดการอาราชิเดินมา อ่ะๆเราเจอกันแล้วจำได้ไหมที่สนามบิน แล้วก็ เฮือกกกก...ไม่พูดดีก่า
อ๋อส่วนจุน...
แค่วิ้งๆ...ชอตที่เดินย่วยมาก็แอบปันใจ
แล้วคอนก็จบไปอย่างรวดเร็ว
หลังจากคอนจบก็ถ่ายรูปๆๆๆๆๆๆๆๆ
จากนั้นก็กลับโรงแรม...เอ๊ะก่อนกลับไปแวะMcกันแถวๆฮอลล์อ่ะแหละ
แล้วก็เวิ่นกันไปตามประสา....
กลับถึงโรงแรมก็นั่งซ่อมพัดและตกแต่งเพิ่มเติม และนอนเอาแรง
รู้สึกมาอยู่ได้สองวัน ตกรถไฟทุกวันเลยหงะ
ค่าแท็กซี่โหดอ่ะที่นี้ขึ้นเร็วด้วย เริ่ม75เหรียญ เพิ่มทีละ5เหรียญต่อเหี้ยไรของแม่งไม่รู้
เสียหายไปหลายเลยกะค่าแท็กซี่
แต่ค่ารถไฟถูกอ่ะที่นี้ 20-35เหรียญ ราคาน่ารักมาก ปลื้มมมมมม
12 Oct 2008
วันนี้ตื่นกันแต่เช้าตรู่...แฮะๆๆๆ คนอื่นอ่ะนะ
ส่วนเราสายโด่ง...
ฟิ้วววววววววววววววววว
นิโนะสายตาแบบนั้นมันคืออาราย อ๊ายยยยยยยยยยยยยยย ยิ้มๆๆๆ
โชคุง แกตื่นยังงเนี้ย แต่หล่อมาก...เก๊กได้อีก5555+
แต่โชโนะตีคู่กันมาอีกแล้ววววววววววววววววว
บ๊ะจังน่ารักแบบสุดๆไปเลย อีกสองคนบลืมมองหงะ
บ๊ะบายอาราชิ....เจอกันที่ฮอลล์นะ
จากนั้นทุกคนก็แยกย้ายกันทำภาระกิจ
ปอกะปุ้ยไปที่ฮอลล์เพื่อซื้อของ (และเป็นเหตุทำห้ทั้งคู่นอยซ์เล็กน้อย ขอโทษน้าเพื่อนเจโจวรั้งไว้)
เรากะเอิร์ธไปหาพี่อรรณพ(เขียนงี้ป่าวหว่า)...และต่อๆไปพี่เค้าได้ให้ความช่วยเหลืออีกมากมาย
ไปหาทำไมอ่ะเหรอก็ไปหาโจเจี๋ยหลุนหรือเจโจวไงล่ะ อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก เป็นของแถมๆๆๆ
วันนี้พี่เจมีงานแจกรายเซ็นที่เซียเหมินติง ตรงwatsonอ่ะนะ...แบบว่าคนเป็นล้าน
ต่อแถวประมาณเกือบสองชั่วโมงได้ ระหว่างต่อแถวก็คุยก็เมาส์กะพี่อรรณพกระจายจนไต้หวันนีสอาย555+
และแล้วก็..........อ๊ากกกกกกกกกกกพี่เจ หน้าเว่อน่ารักๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เจอthank youไปทำให้พี่เจชะงักและหันมามอง เมิงต่างชาติเหรอ แล้วก็เซียๆให้ กรีสสสสสสน่ารัก
แต่รู้สึกเอิร์ธจะเพ้อพี่เจมากกว่าเราอีก5555+ อยากเจอเฟยหลุนไห่โว้ยยยย S.H.E.ด้วยยย
พอเสร็จก็ไปหาไรกินกัน พี่อรรณพพาไปกินข้าวห่อไข่ อร่อยมากๆ พนักงานน่ารักอีกแล้ว แม่โจ้ววววววววว
ที่นี่เป็นร้านข้าวห่อไข่โดยเฉพาะ ไม่แพง แถมให้เยอะมากกกกกกกกกก กินไม่หมดหงะ ไม่ไหวๆๆๆๆ
ค่าเสียหายก็ 1060เหรียญ จำได้แม่นเพราะเลี้ยงพี่เค้าด้วยความเคารพและผูกมิตรอิอิ
น่ากินไหมๆๆๆ..อร่อยมากกกก
เสียดายแทนปอกะปุ้ยที่ไม่ได้มาด้วยกัน อยากให้มาด้วยกันจริงๆนะ
แต่ก็พอเข้าใจอารมณ์ตอนนั้น.....แอบรู้สึกผิด
จากนั้นก็แยกกับพี่เค้า เราก็ไปฮอลล์เพราะคอนใกล้เริ่มแล้ว
ก็ไปโดยแท็กซี่น่าจะปลดภัยกว่า...แล้วก็คิดถูก555+
ค่าเสียหาย 195เหรียญ แบบว่าถ้าเกินนี้ไม่มีจ่าย แบบระทึกเร่งให้แท็กซี่จอดอย่างด่วนพอถึง 195
จากนั้นก็เข้าฮอลล์วันนี้ขึ้นสแตนด์โซนสีเหลือ 2C แถวสาม เฮือกกกกกกกกกกวิวดีมาก กลางฮอลล์พอดี
แล้วก็ได้ใกล้ชิดมากๆๆๆๆ มานใกล้ไม่ไหวแล้ววววว อยากละลายยยยยยย
ตรงนี้มุมดีได้ทุกคนเพราะยังไงอาราชิก็ต้องเห็น555 เพราะมีสามสาวไทยยืนคลั่งอยู่ตรงหน้า
พีช พีช พีชๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ (พอแล้วๆๆๆเว่อไปๆๆๆๆ)
ก็ได้มาคนละดอกสองดอกสามดอก เยอะไปแล้วๆๆๆ 555+ แบบมานเต็มๆอ่ะ ไม่ไหวจะทน คลั่งๆๆๆ
แต่โชคุงทำเอาเราเจ็บคอ ไม่มีเสียงไปเลย...ดีนะยังได้ อิอิแต่แอบนอยซ์ไปนานอยู่
โชคุงฮิปฮ๊อปบูกี้ มานหล่อมาก...หล่อจริงๆ โคตรเท่ห์ เพราะหล่อเลยให้อภัยนายทุกอย่าง
นิจินิโนะก็สุดๆไปเลยยยยยย แต่ไกลจังเลย แต่ซึ้งหงะ แต่นิโนะเยี่ยมมาก ชอบบบ
บะจังก็น่ารักเริงร่าๆๆๆๆๆๆๆ ลัลล้าๆๆๆๆ
จุน...ยาไบรอบสองน่าตกใจจริงๆ ใจหายแว๊ปปปป
โอจัง...เอ่อ...ลืมมมม ขอโทษน้าาาาา
แล้วคอนก็จบลงด้วย Herooooooooooo!!!!
พวกนายแหละคือHeroของพวกเรา.....ร๊ากกกกกกกกกกกอาราชิจัง
หลังจบคอนก็มุ่งตรงสู่โรงแรม....
พรุ่งนี้คนอื่นๆก็จะกลับกรุงเทพเหลือเราเอิร์ธและส้ม
หลังจบคอน...เรารู้สึกผิดกับอาราชิ รู้สึกแย่กับตัวเอง
เราห่างจากพวกนายมาไกลเกินไปเหรอ!?
คำถามนี้มันก้องอยู่ในหัวและในใจเราจริงๆ
ยิ่งได้ดูคอนกับปอเรายิ่งรู้สึกผิดกับตัวเอง
ปอยังอยู่ที่เดิมเสมอ...เราดีใจมากจริงๆที่โอจังให้ปอ
เราดีใจแทนจริงๆ เราพยายามเรียกโอจังช่วยแกและมันก็เป็นผล
ดีจังนะ...ดีจริงๆแฟนคลับอาราชิคนนี้!
ขอโทษนะอาราชิ ขอโทษพวกนาย...ที่หัวใจเราไม่ได้มีให้พวกนานแค่วงเดียว
เราขอโทษ...แต่เรารักพวกนายจริงๆนะ มันอาจเปลี่ยนแปลงสั่นคลอนไปบ้าง
จากปัยจัยหลายๆอย่าง แต่สุดท้ายมันก็มาจากตัวเราเองเป็นหลัก ใช่ไหม?
เราจะพยายามปรับปรุงและรักพวกนายให้มากขึ้นอีก...แต่เราปล่อยคนคนหนึ่งไปไม่ได้จริงๆ
อาราชิเสี่ยวหลงเปาหลายร้อยลูกแกกินเข้ากันไปได้ยังไงห๊า...อาราชิ...โอจัง โชคุง อืมมม
เดี๋ยวครั้งหน้าจะไปลองกินร้านี้ดูบ้างดีกว่า...ราคาน่ากลัวแต่จะสู้ตาย!
13 Oct 2008
บ๊ะบาย...เพื่อนๆพี่ๆน้องๆร่วมทริปและร่วมคอน
และบ๊ะบาย....อาราชิ
ส่วนเราก็อยู่ต่อไปอีกถึงวันที่ 16เลยทีเดียว...
แต่แผนที่เตรียมมาว่าจะออกต่างจังหวัดพังหมดเพราะฝนตกไม่ลืมหูลืมตา555+
มุ่งตรงสู่ TS Hotleที่เซียเหมินติง....
ก๊อดดดดดดดดดดดดดดดดโรงแรมนี้ดีมาก สายมาก โมเดิร์นและถูกกก
ชอบบบบบบบบบ...มีช่องทีวีเพียบ ช่อง98นั่นมัน555+
มีหลากหลายช่องมากมายประมาณร้อยช่องได้ เยอะจริงๆ
และอยู่ในทำเลที่โอเลยทีเดียว ไม่กลางแหล่งจนเกินไปห่างออกมาประมาณ500เมตร เยี่ยมเลย
พอเก็บของเสร็จก็ไปหาอะไรกิน อืมมมตัดสินใจกินข้าวห่อไข่ร้านโปรด
จานใหญ่มากกกกกก
เสร็จก็มุ่งตรงสู่ไทเป101 วันนี้จะไปขึ้นตึกเต็มทีเลย...โย้วววววว
ค่าเสียหายก็ 370สำหรับเราเพราะมีบัตรนักศึกษา ถ้าไม่มีก็ 400
ถ่ายจากมุมสุง
วิวก็สวยดีนะ...แต่ชอบลิฟท์มากๆๆๆเคยดูในละครไต้หวันเรื่องหนึ่ง อ๊ากกกกกกเหมือนเลยๆๆๆ
ก็ถ่ายรูปกันให้บ้าคลั่ง....
เข้ากับกระแส ryusei no kizuna ละครบ้าไรสนุกงี้เนี้ย ติดงอมแงมๆๆๆ
อ๋อก่อนถึงตึกมีแวะที่ห้าง new york new york ของน่ารักๆเยอะดี
แล้วก็ไปร้าน muji และก็ได้เจอกับกังตากับแวนเนส ก๊อดดดดดดดดดดดดกล่อ
กังตาหล่อมาก....น่ารัก ลัลล้าๆๆๆ หล่อกว่ากังตาอีกมั้งเราว่า
อ๋อเค้าเคยมาเมืองไทยด้วย คุยกันถูกคอ เกือบจะช่วยออกเดทแล้ว 555+ ก็เค้าดันเล่นด้วยนี่สิ555+
แบบเราพล่ำเพ้ออยู่นาน กังตาาาาาาาาาาาาาาาาา ชมแล้วชมอีก น่ารักกกกกกกกกกก หล่อออออออออ
แล้วก็บางอ้อ....ลงความเห้นว่ามานน่าจะพอรู้จักภาษาไทย เท่านั้นแหละแทบมุดแผ่นดิน
ถึงว่า...เขิลแล้วเขิลอีก ยิ้มใหญ่เลย...
จากนั้นก็กลับมาเดินเที่ยวเล่นที่เซียเหมินติงต่อ...
ปิดท้ายด้วยถ่ายรูปสติกเกอร์และอาหารเซเว่น555+
200อ่ะใบนี้
อาราชิออกข่าวคร้า...
14 Oct 2008
ตื่นมาสายโด่ง....อดอาหารเช้า หมดไปครึ่งวันอย่างเมาๆงงๆ
กว่าจะออกจากโรงแรมก็บ่ายสองได้มั้งรู้สึก
วันนี้แยกกับส้มเรากะเอิร์ธไปsogoแถวๆ 101
ไปซื้อของฝาก ขนมนมเนย ขนมเยอะแยะ อร่อยมากกกกกก
ได้ข่าวของญี่ปุ่นทั้งน้านนนน...
แล้วก็ฝากท้องที่นี้แหละกินไปเลี่ยนไป แต่ถูกดีอะ 160มาเซ็ตใหญ่เลย
เสร็จก็เดินไปซื้อเครื่องสำอางและของฝาก
(ฝนยังคงตก...ตก ตก ตก)
วันนี้เรียกได้ว่าออกไปซอปปิ้งเป็นจริงเป็นจัง....
จากนั้นก็ไปซือหลิน ตอนเย็นๆอ่ะนะ
โอ้....ก๊อดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ที่นี้หมดไปหลาย.....ซื้อดะ
กระเป๋า เสื้อผ้า หมวก เฮือกกกกกกกกกกกกกก นานาไร้สาระแต่หลายบาท
ขำเจ๊แกขายปกติ390 ถ้าชอบมากเหลือ300
อ้าวววววถ้ากรูไม่ชอบจะดูไหม ถามไปถ้าแบบชอบมากๆๆๆๆเหลือเท่าไหร่ก็ทำเป็นงง555+
ที่นี้ขายของหลากหลายนะ ของถูกด้วย ไม่แพงๆๆๆๆ ราคาเอื้อมถึง ซื้อได้ๆ
จากนั้นก็เดินซื้อนู้นดูนี้ไปเรื่อยๆ หมดไปหลายๆ และก็ได้พบกับพี่โอฬาร 555+
เจอหลายขายของฮิปฮอปร้านนี้น่ารักมาก เสียหายไปหลายบาทที่ร้านนี้
ตกลงคนนั้นผู้หญิง ผู้ชาย....งงต่อไป
สรุปวันนี้ก็ช๊อปหมดตัว5555+ แต่แบบยังไม่สะใจเลยของยังไม่ครบ
และยังไม่ได้กินส้มตำมราอร่อยของที่นี้เลย อยากรู้จะอร่อยแค่ไหนพี่โอฬารพูดซะ
และจบด้วย...ข้าวแฟมมิลี่ 555+
อ๋อจะบอกว่าผลไม้ที่นี้แพงมาก
และราคาไม่แน่นนอนอย่างน่าตกใจ555+
ชมพู่3ลูก100ไปตายซะ!
15 Oct 2008
ส้มกลับ...เช้าตรู
ส่วนอีสองตัวตื่นไปกินอาหาเช้า แล้วกลับมานอนต่อ
โคตร...น่ารังเกียจมาก 555+
แล้วกว่าจะออกไปเที่ยวก็บ่ายๆได้
วันนี้ก็ช๊อปเช่นเคย และตามล่าร้านขนมพายสับปะรดที่ได้รับการแนะนำมา
ก็ตะลุยเซียเมินติง...ที่นี้ค่าเสียหายไปหลายเลยทีเดียว
ที่นี้ต้องแลกตังค์เพิ่มกะพี่อรรณพและกดเพิ่มอีกต่างหาก บ้าไปแล้ววว
ช่วงแรกได้ร้องเท้าไปสองคู่ โอ้ก๊อดดดดดดดดดดด
และของพะรุงพะรังเลยเอาเข้าไปเก็บก่อน
อ๋อเหนื่อยจากหาโอนิสุกะด้วยแหละ หาไงก็ไม่เจอ อ่อได้เจอแฟนคลับอาราชิเมนโชและจุน
น่ารักมากช่วยเหลือแบบสุดๆในการหาร้านที่เราจะไป ทั้งโทรถามเพื่อนและถามคนอื่นให้
แบบว่า...ซึ่งน้ำใจจริงๆ อ๋อลืมบอกไปคนที่นี้พูดองค์ไม่ค่อยได้
แบบพูดไม่ได้และไม่ยอมพูดเลยดีก่า มีปัญหามากกับการสื่อสาร แต่ก็นำมาซึ่งเรื่องตลกๆไม่น้อย
เมนจุน เมนโชและเมนโชโนะ
แต่ก็หาไม่เจอ555+ แบบเค้าช่วยอยู่นานมากอ่ะ แต่ก็ไม่เจอ กร๊ากกกกก
ก็เลยเอาวะลองเดินหาดู ไปพบกะเด็กผู้ชายคนหนึ่งเนิร์ดๆหน่อยถามไป มานบอกfollow me แป่วววว
เมิงพากรูมาที่นี้ทำไม แต่ก็ซึ่งน้ำใจมากมายอ่ะ...เซ็งและเหนื่อยเลยตัดสินใจกลับโรงแรม
เราออกมาอีกครั้งเพื่อหาชอปโอนิสุกะ พอเจอปุ๊ปแฮะๆ ตังค์ไม่พอๆ เลยต้องกลับไปโรงแรมอีกครั้ง
และได้รู้ว่าเจจะมาหา โอ้....ดีเลยๆๆๆๆๆ
แล้วก็เดินชอปๆๆๆๆ แล้วก็ชอป ได้ของอีกมากมาย
ปิดท้ายด้วยการถ่ายรูปสติ๊กเกอร์...และล่ำลา เจอ บ๊ะบาย
ของที่ซื้อทั้งหมด
จบวัน...เก็บของ
แต่เราไม่กล้านอนกลัวไม่ตื่น...ส่วนเอิร์ธไปซะแล้ว แง่มๆ ปู๊นๆ
ตีสี่มอร์นิ่งคอลมา อ๊ากกกกกกกกกกกกเสียงน่ารำคาญมากกกกกกก
แล้วก็มุ่งสู่ Main stationเพื่อขึ้นลีมูซีนไปสนามบิน
บ๊ะบายไทเป
แล้วก็ได้เจอกับเหตุการระทึก...พระเจ้าชื่อกรูตกหล่น ได้งายยยยยยยยย
แบบใจแป่วมากอ่ะ มีประสบการณ์ไม่ดีตอนไปสิงคโปร์ที่ตกเครื่อง แอบกลัว
ก็ลองให้เค้าเช็คๆ แล้วก็เจอเกิดความผิดพลาดจากการบุ๊คกิ้งของคนไทย แม่งเซ็งเป็ด
ดีนะกรูได้กลับเนี้ย เงินหมดแล้วนะเฟร้ยยยย...
กระเป๋า...อืมมมมสองคน45กิโลมั้งถ้าดูไม่ผิด
คงไม่ต้องบอกว่าองครายหนัก5555+ เราเองล่อไปซะเกินลิมิต
พอขึ้นเครื่องปุ๊บก็...หลับเป็นตาย
ไม่เอาอารายทั้งสิ้นขอผ้าห่มและตื่นอีกที่สุวรรณภูมิ5555+
จบทริป
"Taiwan Touch Your Heart"
ขอบคุณ พ่อกับแม่สำหรับทุกอย่างทั้งเงินและการอนุญาต
ขอบคุณ ปอและเอิร์ธที่ยังไม่ทิ้งเรากับทริปนี้
ขอบคุณ เจและพี่อรรณพกับความช่วยเหลือมากมาย ไม่มีสองคนนี้เราคงแย่จริงๆ
ขอบคุณ ผู้ร่วมทริปทุกคน ปอ เอิร์ธ กิ๊ก ตั๊ก ปุ้ย พี่แอน พี่ชอป พี่ออม ส้ม พี่กานต์
ขอบคุณ อาราชิ ถ้าไม่มีพวกนายเราก็ไม่รู้ว่าจะได้ไปไต้หวันไหม กำ!
ขอบคุณเซอร์วิสที่พวกนายมอบให้ มันมีค่ากับพวกเราจริงๆ
พวกนายไม่รู้หรอกเราต้องผ่าอุปสรรคมากมายแค่ไหน
พวกเราทำไปเพราะรักและอยากเจอพวหนายจริงๆ
ยาวมากกกกกกกก...โทษทีนะคร้าคนอ่าน!!!!!
เหอๆ.....เซ็ง....แล้วววววว!!!!!
คิดถึงคิคิมๆๆๆๆๆๆๆ......คิบอมกลับมาสักทีเซ่!!!!!!!!!!!!
รักนายสบายใจจัง....ถึงจะช้ำแต่ก็รักนาย แป่วววว
ตอนแรกเราก็จะไม่คิดอะไรแล้วนะ...เราถือว่าเราพลาด
แต่ตอนนี้กรูชักคิดแล้ว...อะไรนักหนาเนี้ย!
เราเข้าใจสถานการณ์นะ...แล้วเราจะรู้ไหม อะไร ยังไง
ก็รู้ว่าไม่ค่อยได้ไปคุยไปรู้เรื่องอะไรด้วย...บอกเราก็แก้ให้แล้ว
แก้แล้วโว้ยยยยยยยย....ขอโทษนะที่ไม่ค่อยรู้อะไร เลย!
edit @ 4 Nov 2008 01:47:40 by ★KimMinggO☆
)
